Andrzej Rosiewicz urodzony 1.06.1944 z zawodu wokalista, gitarzysta, kompozytor, choreograf. Karierę estradową rozpoczął jeszcze w dzieciństwie w 1953, w zespole pieśni i tańca Dzieci Warszawy, z którym to współpracował do 1964. W okresie studiów w latach 60. występował w warszawskich klubach jazzowych i restauracjach. Między 1963 a 1965 rokiem związany był z zespołem Pesymiści. W latach 1967–1968 związał się z formacją jazzową Old Timers, a następnie w latach 1970–1978 tworzył muzykę, teksty oraz występował z zespołem Asocjacja Hagaw. W latach 1971, 1974 i 1977 występował na festiwalu Jazz Jamboree. Występował także na licznych festiwalach w Opolu i Sopocie. Od 1978 poświęcił się karierze solowej. W latach siedemdziesiątych i na początku lat osiemdziesiątych jeden z najpopularniejszych polskich piosenkarzy i artystów estradowych.
Najpopularniejsze jego przeboje z lat siedemdziesiątych to Najwięcej witaminy, Czy czuje pani cha-chę, Zakochany bałwan, Żaba story, Zenek blues; na występach wykonywał również piosenki których nie nadawano w radiu i telewizji (Usta Mariana). Po powstaniu "Solidarności" powstały piosenki Chłopcy radarowcy oraz dostępne w owych latach jedynie na kasetach nagranych amatorsko na koncertach, wykonane na Festiwalu Piosenki Prawdziwej w Gdańsku Propaganda sukcesu, Chcemy prawdy, Książeczka wojskowa i Wincenty Kalemba czyli Pieśń o zachodnich bankierach(Graj cyganie graj). Jego twórczość była utożsamiana z etosem pierwszej Solidarności oraz stanem wojennym – okresem, kiedy jego piosenki identyfikowane były jako głos antykomunistycznej opozycji. Zaśpiewał piosenkę z czołówki serialu Czterdziestolatek kompozytora Jerzego Matuszkiewicza, a latach 80. piosenkę Andrzeja Korzyńskiego Halo ptaki w filmie Pan Kleks w kosmosie.
